Ik kan alleen verder gaan met leven. Als ik mijn gevoelens kan vergeven. Twee zinnen, een dichtregel uit mijn gedicht ‘Verzachte pijn’. (zie Mijn ogen straalde) Zo een regel verzin ik niet, die ontstaat. Vraag me niet waarom? Waarom bestaat niet. Waarom leerde ik Missy kennen? Waarom kruisen onze wegen zich naar 13 jaar weer? Waarom is de een blind en de andere doof?  4 augustus 2003 (1) ...
Lees verder...

November 2016, (22.00 uur) Zo juist was ik in mijn auto gestapt, uit de speakers knalde Testament, Souls of Black….. Voor diegene die het niet weten, dit is een Amerikaanse Metal band. Zo rijdend richting Eindhoven gingen mijn gedachte terug naar juli 2003. Ik kende Missy net een weekje….Misschien ook wel twee weken!? Het was de eerste keer dat zij plaats nam op mijn bijrijders stoel. Ik startte ...
Lees verder...

11 oktober 2016 Mrs. Denise deelt niet……………… ………….ze HEERST! Ze beheerst mijn leven op een positieve manier, schrijf ik in een hotelkamer in een van de Scandinavische landen. Het was eigenlijk maar een halve opmerking geweest tijdens onze hernieuwde eerste sessie. Vanaf dat moment ben ik waarlijk gehypnotiseerd. Het lijnen gaat in een trance. Door omstandigheden had ik de volgende geestelijke mas...
Lees verder...

Voor een ieder die vast zit met zijn of haar gevoelens. Je bent niet alleen. Origineel geschreven in 2002, bewerkt in november 2016 Dilemma Geestelijk dilemma, Vreselijk in de knoop Hoe moet ik dat nu zeggen? Tussen vrees en hoop Al jaren dat gevoel, Rustend als een loden last Iets willen zeggen. Maar ik zit muurvast Waar gaat dat heen? Waar moet ik beginnen? Zullen ze dit ac...
Lees verder...

Oktober 2016 (circa 21.00 uur) (1) Ik staarde wezenloos in gedachten voor mij uit. Half met mijn ogen open en half met de ogen dicht Mijn gedachten dwaalden een korte tijd af. Ik lag ingewikkeld in versheid folie en kon me amper bewegen. Het was rustgevend, het was stilte na de storm. Let wel voor een doorgewinterde masochist was het waarschijnlijk maar een briesje geweest. Mrs. Denise kwam de D...
Lees verder...

Aan de lijn (Zowel met lange IJ als korte EI) September 2016 (1) ‘Ding dong,…….Flight …… to Düsseldorf is ready to board’, schalde het door de luidspeakers op een vliegveld in Italië. Verveeld staarde ik voor mij uit, nee deze korte business trip was zeker geen straf geweest. Alleen dat eeuwige gehang op die vliegvelden went eigenlijk nooit. Snel een collega bellen, alvorens we ‘offline’ zijn...
Lees verder...

‘Wandel je eigen weg’  je wandelt naar mij… Ik pak je op en neem je mee….sjakie..’ 26 maart 2001 Daar stond ik dan, poedelnaakt, met mijn benen gespreid onder de kettingen die aan het plafond hingen. Armen eveneens gespreid. Deze werden vakkundig aan de kettingen vast gezet. Even daarvoor had ik Mrs. Denise leren kennen. Ik had eindelijk het lef gehad om een Meesteres te bezoeken. Op internet h...
Lees verder...

Een nieuw begin 13 juli 2016 (bericht Facebook) Hoi Denise, Tja is een tijdje geleden. Ik heb een zeer heftige periode achter de rug. Vorig jaar hebben ze bij mijn vrouw kanker gevonden. Uitzaaiingen op de botten (terminaal) De tumor hebben ze niet kunnen vinden. Dit jaar is de kanker verder uitgezaaid naar haar longen. Recentelijk is ze overleden. Ik realiseer mij keer op keer dat zonder jouw...
Lees verder...

In deze column neem ik u mee in een reis door mijn geest. Door het noodlot werd ik terug in de armen geworpen, van de vrouw die mij 15 jaar geleden onder haar hoede nam. Ze kneedde mij van top tot teen. Zij maakte mij klaar voor de toekomst.....Mijn nieuwe ontmoeting met Denise maakte veel los bij mij, zij inspireert mij mateloos tot schrijven, zowel in het heden als in het verleden. .....deze ver...
Lees verder...