Column

Ik zweef..

 Deel 2, Episode 1          Ik zweef, (Tussen hemel en aarde)Ik zweef…..verkeer in hoger sferen… Ik zwijmel, ik kan U alleen maar vereren.Mijn ogen zijn dicht, ik kan niets zien, ik voel de warmte om mij heen. Hoewel er niemand is, ben ik niet alleen.ik weet niet wat ik moet voelen, Het komt diep vanuit mijn tenen, Voordat ik het weet is het verdwenen.Ik kan hiervoo...
Lees verder...

Met het verhaal De Carrousel is ‘deel 1’ afgesloten

Beste lezers,In de afgelopen 10 verhalen heb ik uitvoerig stilgestaan bij het overlijden van mijn vrouw. Ik heb u, als lezers, inzage gegeven hoe vreselijk slopend die rotziekte kanker is en wat voor een impact dit heeft gehad op mijn leven. Voor een aantal zal het helaas herkenbaar zijn, hopelijk hoeft niemand het te ondergaan. Deze hoop is jammer genoeg ijdel. Het schrijven heeft mij zeker g...
Lees verder...

De carrousel

Het moment dat Mrs. Denise de deur achter haar sluit, is het moment dat ik dichtste bij haar ben. Gelijktijdig ben ik op dat moment het verste bij haar vandaan.Iedere keer vertrek ik uit Valkenswaard met weemoed. Mijn radartjes draaien op volle toeren. De laatste paar sessies draai ik bewust de zeer bombastische muziek van de Nederlandse Gothic metalband Epica op mijn radio. Het lijkt keer op...
Lees verder...

Op weg naar de Horizon

De man (1) Het was de man, die op zijn eindeloze weg naar de horizon liep. Diep in gedachte verzonken. Een weg zonder al te veel bochten, kilometers lang. Veel te veel tijd om na te denken over wat niet meer is en nooit meer zal zijn. Met weemoed in zijn gedachte, keer op keer stelt hij zichzelf de vraag: Waarom? Waarom lieve schat?? Waarom ben je er niet meer. Waar heb jij dit aan verdient? Hij...
Lees verder...

Ergens, maar waar?

Ik bewandel paden met U waar ik de bestemming niet van kan verwoorden, emoties schieten te kort.  Onze gezamenlijke weg lijdt naar vreemde oorden. Ergens, maar waar? (1) Is dit hèt…….. Is dit het witte licht…… Wie is dat? Wie zijn dat, de mist voor mijn ogen belemmert mijn zicht, verhult mijn gelaat. Ik voel me zo licht, het lijkt wel of ik zweef. Waar ben ik. De mist klaart langzaam op. Ik zie...
Lees verder...

Sinistra en Destra

Ik kan alleen verder gaan met leven. Als ik mijn gevoelens kan vergeven. Twee zinnen, een dichtregel uit mijn gedicht ‘Verzachte pijn’. (zie Mijn ogen straalde) Zo een regel verzin ik niet, die ontstaat. Vraag me niet waarom? Waarom bestaat niet. Waarom leerde ik Missy kennen? Waarom kruisen onze wegen zich naar 13 jaar weer? Waarom is de een blind en de andere doof?  4 augustus 2003 (1)...
Lees verder...

Mijn ogen straalde

November 2016, (22.00 uur) Zo juist was ik in mijn auto gestapt, uit de speakers knalde Testament, Souls of Black….. Voor diegene die het niet weten, dit is een Amerikaanse Metal band. Zo rijdend richting Eindhoven gingen mijn gedachte terug naar juli 2003. Ik kende Missy net een weekje….Misschien ook wel twee weken!? Het was de eerste keer dat zij plaats nam op mijn bijrijders stoel. Ik startte ...
Lees verder...

Kikken!

11 oktober 2016 Mrs. Denise deelt niet……………… ………….ze HEERST! Ze beheerst mijn leven op een positieve manier, schrijf ik in een hotelkamer in een van de Scandinavische landen. Het was eigenlijk maar een halve opmerking geweest tijdens onze hernieuwde eerste sessie. Vanaf dat moment ben ik waarlijk gehypnotiseerd. Het lijnen gaat in een trance. Door omstandigheden had ik de volgende geestelijke mas...
Lees verder...

Dilemma

Voor een ieder die vast zit met zijn of haar gevoelens. Je bent niet alleen. Origineel geschreven in 2002, bewerkt in november 2016DilemmaGeestelijk dilemma, Vreselijk in de knoop Hoe moet ik dat nu zeggen? Tussen vrees en hoopAl jaren dat gevoel, Rustend als een loden last Iets willen zeggen. Maar ik zit muurvastWaar gaat dat heen? Waar moet ik beginnen? Zullen ze dit ac...
Lees verder...

Zij, die HEERST…..

Oktober 2016 (circa 21.00 uur) (1) Ik staarde wezenloos in gedachten voor mij uit. Half met mijn ogen open en half met de ogen dicht Mijn gedachten dwaalden een korte tijd af. Ik lag ingewikkeld in versheid folie en kon me amper bewegen. Het was rustgevend, het was stilte na de storm. Let wel voor een doorgewinterde masochist was het waarschijnlijk maar een briesje geweest. Mrs. Denise kwam de D...
Lees verder...
Top